GODZINY PRACY LOGOPEDY

 

poniedziałek- 7.45-13.35

wtorek- 8.00-13.35

środa -8.00-13.35

czwartek- 9.50-13.35

piątek- 9.30-11.10

Co powinni, a czego nie powinni robić rodzice, aby wspomagać rozwój mowy dziecka?

 Oto najważniejsze zalecenia:

TAK POSTĘPUJMY

  1. Mówmy do dziecka, już od pierwszych dni jego życia, dużo i spokojnie. Nie podnośmy głosu, zwracając się do niego.
  2. Nasze wypowiedzi powinny być poprawne językowo, budujmy krótkie zdania, używajmy prostych zwrotów, modulujmy własny głos.
  3. Kiedy dziecko wypowie jakieś słowo, zdanie, starajmy się rozszerzyć jego wypowiedź, dodając jakieś słowa.
  4. Mówmy dziecku, co przy nim robimy, co dzieje się wokół niego. Niech mowa towarzyszy spacerom, zakupom, pracom domowym.
  5. Mówmy do dziecka, zwracając uwagę, aby widziało naszą twarz – będzie miało okazję do obserwacji pracy artykulatorów.
  6. Karmienie piersią zapewni dziecku prawidłowy rozwój układu artykulacyjnego.
  7. Od najmłodszych lat uczymy dbałości o higienę jamy ustnej. Pamiętajmy, aby dziecko nauczyło się gryźć i żuć.
  8. Zwracajmy uwagę, aby dziecko oddychało nosem; w przypadku, gdy dziecko oddycha ustami, prosimy pediatrę o ustalenie przyczyny.
  9. Odpowiadajmy na pytania dziecka cierpliwie i wyczerpująco.
  10. Opowiadajmy i czytajmy dziecku bajki, wierszyki, wyliczanki. Uczmy krótkich wierszy na pamięć.
  11. Oglądajmy z dzieckiem obrazki, nazywajmy przedmioty i opisujmy sytuacje prostymi zdaniami.
  12. Śpiewajmy z dzieckiem. Jest to ćwiczenie językowe, rytmiczne, a zarazem terapeutyczne.
  13. Rysujmy z dzieckiem, mówmy co kreślimy – “…teraz rysujemy kotka. To jest głowa, tu są oczy, nos…”. Zachęcajmy dziecko do wypowiedzi nt. rysunku.
  14. Wspólnie oglądajmy telewizję, wybierajmy programy właściwe dla wieku dziecka. Komentujmy wydarzenia pojawiające się na ekranie, rozmawiajmy na ich temat.
  15. Starajmy się, aby zabawy językowe i dźwiękonaśladowcze znalazły się w repertuarze czynności wykonywanych wspólnie z dzieckiem. Wybierajmy do zabaw właściwą porę.
  16. Zachęcajmy swoje dziecko do mówienia (nie zmuszajmy!); chwalmy je za każdy przejaw aktywności werbalnej; dostrzegajmy każde, nawet najmniejsze, osiągnięcie, nagradzając je pochwałą.
  17. Dołóżmy wszelkich starań, aby rozmowa z nami była dla dziecka przyjemnością.
  18. Jeżeli dziecko osiągnęło już wiek, w którym powinno daną głoskę wymawiać, a nie robi tego, skonsultujmy się z logopedą.
  19. Jeżeli dziecko ma nieprawidłową budowę narządów mowy (rozszczepy warg, podniebienia, wady zgryzu lub uzębienia), koniecznie zapewnijmy mu opiekę lekarza specjalisty, ponieważ wady te są przyczyną zaburzeń mowy.

TEGO NIE RÓBMY

  1. Unikajmy podawania dziecku kubka niekapka. Zwracajmy uwagę, aby dziecko nie ssało palca, czy też nie śpi lub bawi się z otwartą buzią. Następstwem tych niepożądanych zachowań mogą być wady zgryzu, które prowadzą do wad wymowy.
  2. W trakcie rozmowy z dzieckiem unikajmy zdrobnień i spieszczeń (tzw. dziecięcej mowy), używajmy słów takich samych jak byśmy rozmawiali z dorosłym.
  3. Nie zaniedbujmy chorób uszu, gdyż nie leczone mogą prowadzić do niedosłuchu, a w następstwie do wad wymowy.
  4. Nie gaśmy naturalnej skłonności dziecka do mówienia obojętnością, lecz słuchajmy uważnie wypowiedzi, zadawajmy dodatkowe pytania, co przyczyni się do korzystnego rozwoju mowy.
  5. Nie zawstydzajmy, nie karzmy dziecka za wadliwą wymowę.
  6. Nie zmuszajmy dziecka leworęcznego do posługiwania się ręką prawą w okresie kształtowania się mowy. Naruszanie w tym okresie naturalnego rozwoju sprawności ruchowej zaburza funkcjonowanie mechanizmu mowy. Często prowadzi to do zaburzeń mowy, a w szczególności do jąkania.
  7. Nie wymagajmy od dziecka zbyt wczesnego wymawiania poszczególnych głosek. Dziecko nie przygotowane pod względem sprawności narządów artykulacyjnych, niedostatecznie różnicujące słuchowo dźwięki mowy, a zmuszane do wymawiania zbyt trudnych dla niego głosek, często zaczyna je zniekształcać. W ten sposób przyczyniamy się do powstawania błędnych nawyków artykulacyjnych, trudnych do zlikwidowania.
  8. Nie dajemy dziecku do zabawy smartfona, Kontrolujmy czas spędzony przed telewizorem. Zamiast tego zachęcajmy do zabawy puzzlami, klockami, do zabaw teatrzykowych, śpiewanek, rysowania, wycinanek itp.

Drodzy Rodzice!

 W okresie przedszkolnym i wczesnoszkolnym najłatwiej skorygować u dziecka wszystkie nieprawidłowości w zakresie mowy. Później w terapię logopedyczną trzeba włożyć dużo wysiłku.

Jeżeli Wasze dziecko ma kłopoty logopedyczne, pamiętajcie, że nie wystarczą same ćwiczenia w gabinecie logopedycznym. Bez Waszego zaangażowania każda terapia skazana będzie na porażkę.

Wystarczy chęć i 10 minut dziennie, 2-3 razy w tygodniu.

Mowa w dużej mierze wpływa na całokształt rozwoju dziecka, a szczególnie na jego późniejsze powodzenia w szkole i w życiu dorosłym.

Bądźcie cierpliwi i opanowani. Terapia logopedyczna musi potrwać. Na efekty trzeba będzie poczekać, ale na pewno przyjdą. Dostrzegajcie nawet najmniejszy sukces dziecka i cieszcie się razem z nim.

Pozytywne motywowanie wzmacnia terapię, ale daje też dziecku poczucie pewności i wiary we własne możliwości.

Bądźcie czujni na wymowę dziecka wszędzie, nie tylko podczas terapii.

Nie korygujcie wymowy dziecka przy kimś.

Ćwiczyć można wszędzie i przy każdej okazji, np.: w domu, samochodzie, na spacerze, w drodze do i ze szkoły.

Nie zmuszajcie dzieci do ćwiczeń podczas choroby czy złego samopoczucia.

Od Waszej postawy i zaangażowania zależy w dużej mierze sukces w terapii mowy.

Jak zmotywować dziecko do ćwiczeń logopedycznych w domu?

Nauka prawidłowej wymowy jest często dla małych dzieci nudna i monotonna. Czasem trudno jest zachęcić dziecko do ćwiczeń w domu. Abyśmy dostrzegli postępy w terapii logopedycznej potrzebna jest  konsekwencja i pozytywne wsparcie dziecka. Jeżeli dziecko słyszy od rodziców, że zależy im na tym, aby poprawnie mówiło, wtedy chętniej podejmuje ćwiczenia logopedyczne. Uświadamiajmy dziecku, że prawidłowa komunikacja jest niezbędna w codziennych kontaktach. Jeżeli dziecko chce zostać piosenkarką, dziennikarzem, nauczycielem, sportowcem, musi mówić poprawnie, żeby inni go zrozumieli. Większość wymarzonych przez dzieci zawodów wymaga poprawnego wysławiania się i dobrej dykcji. Bez tego dziecko nie będzie mogło spełnić swoich marzeń.

Do ćwiczeń logopedycznych najlepiej jest ustalić stałą porę dnia. Może to być czas kiedy mama lub tata są już w domu i mogą poświęcić 10 min na naukę prawidłowej wymowy. Jeżeli z różnych względów jest to niemożliwe to wykorzystujmy dowolny czas w ciągu dnia:, np. w czasie zabawy dziecka, spaceru, drogi do lub ze szkoły, lub dłuższej jazdy samochodem. Lepsze rezultaty dają ćwiczenia wykonywane częściej a krócej ,niż te trwające dłużej i raz na jakiś czas. Pamiętajmy, że najważniejsza jest systematyczność i konsekwencja w działaniu.

W czasie codziennej rozmowy z naszymi pociechami reagujmy na nieprawidłową i niewyraźną mowę, szczególnie wtedy, kiedy dziecko wyćwiczy u logopedy wymowę jednej lub kilku głosek.

RODZICU PAMIĘTAJ

Dziecko ciężko pracuje, aby nauczyć się nowego sposobu mówienia. Chwalmy dziecko nawet za najmniejsze postępy – nic tak nie motywuje jak pochwała ze strony najbliższych. Dziecko widząc swoje sukcesy, nabiera chęci do dalszej pracy.

 

Font Resize
Kontrast strony